پژوهش های ادبی و بلاغی; پژوهش; ادبیات; بلاغت;

دگرگونیهای معنایی « ‌رند » در آثار شاعران عارف ( سنایی، عطار،سعدی، خواجوی کرمانی، حافظ )

نوع مقاله: گردآوری و مروری

نویسنده

عضو علمی دانشگاه پیام نور ارومیع

10.30473/pab.2019.21208.1377

چکیده

«رند» از جمله واژه های است که در ادبیات عرفانی کاربرد زیادی دارد؛ تاکنون شعرا و نویسندگان زیادی در این زمینه تفحص کرده اند. این واژه ، در میان شاعرانِ عارف به گونه متفاوتی به کار رفته است. گاهی به صورت منفی و بعضاً به شکل مثبت از آن استفاده شده است. رند به معنی ، عاشق پیشه ، مخالف زهد و زاهد و نام وننگ ، سرخوردگی و نفرت از نام و ننگ ، زیرک ، بی قید و بند و لاابالی در میان اشعار شاعران به کار رفته است. هدف از این جستار نشان دادن کاربردِ «رند» در میان شاعران بزرگی چون «سنایی» ،«عطار» ،« خاوجوی کرمانی» و « سعدی» و « حافظ » و بررسی دگرگونیِ مفهومِ رند در ادبیاتِ عرفانی است. طبق بررسی در این مقاله واژه رند در دوره دوم در متون فارسی بار مثبتی به خود می گیرد و شخصیتی مثل انسان کامل، با صفاتی چون عاشقی ، دردنوشی و وارستگی به خود می گیرد در «گلستان» و «بوستان» سعدی رند چهره منفی دارداما در غزلیات چهره عاشقانه دارد.عطار رند را مفلس و باده نوش می داند . در دوره سوم رند مفهوم منفی دارد. پس از حافظ رند، به فرصت طلب، حقه باز و فریبکار اطلاق می شد.این جستار سیر دگرگونی «رند » را از دیدگاه برخی از شاعران عارف مورد بررسی قرار می دهد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

. Present research investigates the term “rogue’s” meaning changes in the works of mystic poetssuch as Sanā'ī, Attar, Khwaju Kermani, Sa’adi and Hafez.

نویسنده [English]

  • mohammad reza bakhtiary
pnu. urmia.ac.ir
چکیده [English]

rogue is among words that in theosophical literature has a lot of usage, as yet a lot of writters and poets, had probed in this field. This word among theosophist poets had a different usage. Sometimes have been used in negative and sometimes in positive way. rogue means "amative" is the opposite of asceticism and devout and name, disillusionment and disgust, shrewd, uninhibited slovenly used among poems of poets. The aim of this issue is showing the usage of rogue, among eminent poems, like: Sadi, Hafez, Attar, Sanaei, Khajoye kermani and check the metamorphosis means of rogue in theosophical literature. By studing of poems and theosophists books, we can note the deepness of metamorphosis and semantic diffrences of "rogue" word from poets point of view. Without doubt with comparision of different semantic meaning o The aim of this research is to show the use of the term “rogue” among great poets like Sanā'ī,Attar, Khwaju Kermani, Sa’adi and Hafez, and to investigate the conceptual change of the termin mystical literature. According to the present article the term had a positive load in the secondperiod in Persian texts and introduced the characteristics of a perfect human with attributes ofloving, moaning and piety. In Sa’adi’s Golestan and Boostan “rogue” has a negative face, buttakes a positive face in Ghazaliat. Attar considers the rogue holy and bibulous. In the third periodrogue has a negative concept. After Hafez, it was attributed to opportunist, cunning and deceitfulone.

کلیدواژه‌ها [English]

  • literature
  • theosophy
  • poets
  • rogue
  • metamorphosis