پژوهش های ادبی و بلاغی; پژوهش; ادبیات; بلاغت;

بازتاب درون مایه دعا ونفرین در دوبیتی های عامیانه مازندران

نوع مقاله: گردآوری و مروری

نویسنده

گروه زبان و ادب فارسی،دانشکده علوم انسانی،دانشگاه آزاد اسلامی واحد بابل

10.30473/pab.2020.50347.1725

چکیده

درون مایه جوهر اصلی اندیشه بشری است که آن را به شیوه های گوناگون در آثار و رفتار خود بروز می‌دهند .از طریق درون مایه می‌توان به طبقه بندی اثر پرداخت. درمیان قالب های شعری ادب عامه دوبیتی صمیمی ترین ونزدیک ترین قالب شعری است که هم سراینده وهم مخاطب به آسانی با آن ارتباط بر قرار می‌کنند . دعا زیباترین شکل بندگی است که از مرز زبان گذشته ودر رفتار وکردار آدمی جلوه گر می‌شود. آن لحظه که به دعا مشغولیم؛ زخمه های محبت الهی است که تارهای دل رابه لرزش در می‌آورد. بررسی کنش گفتاری نفرین در گفت وگوهای مختلف نشان می‌دهد که افراد اغلب در هنگام خشم ویا عجز و ناتوانی لب به نفرین می‌گشایند. پژوهشگر در این پژوهش ،با روش توصیفی- تحلیلی دعا و نفرین و اهدافی که از آن متصور بوده است را در دوبیتی های عامیانه مازندرانی بررسی نموده است . بر اساس یافته های تحقیق می‌توان گفت در بحث دعا که بیشتر زبان حال عشاق است عاشق از خدا می‌خواهد که معشوقش عمری طولانی همراه با خوشبختی داشته باشد. بسامد اینگونه دعا در ادبیات مازندران در اشعار امیر پازواری بیشتر است. در بحث نفرین نیز، نفرین به معشوق بی وفا پر رنگتر است. بعد از آن نفرین به رقیب عشقی، نفرین به بخت واقبال خویش، نفرین به مادر یار، نفرین به قوم وخویش یار که مانع وصالند و نفرین به زن و ارباب قرار دارد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

Reflection on the theme of prayer and veneer in Mazandaran folk couplets

نویسنده [English]

  • Vida Saravi
Department of literature faculty of humanities
چکیده [English]

The theme is the main essence of human thought which manifests itself in various ways in its work and behavior. The theme can be categorized through the theme. Among the poetic forms of public poetry, Dubite is the most intimate and intimate form of poetry to which both poets and audiences can easily relate. Prayer is the most beautiful form of servitude that transcends the boundary of language and manifests in human behavior and behavior. The moment we pray, it is the scars of divine love that shake the cords of our hearts. Examination of the curse's verbal action in various conversations shows that people often curse in anger or frustration. In this descriptive-analytic study, the researcher has studied the desires and the curses and the goals that he had in mind in the folk duplicities of Mazandaran. According to the research findings, it can be said that in the discussion of prayer, which is the language of most lovers, the lover wants God to give his beloved a long life with happiness. The frequency of such prayers is higher in Mazandaran literature than in Amir Pazwari's poems. In the curse, too, the curse on the unfaithful lover is more intense. Then there is the curse on the rival of love, the curse on the fortune-teller, the curse on the sweetheart, the curse on the kindred who hinder
The. joiner, and the curse on the woman and the master

کلیدواژه‌ها [English]

  • Subjects
  • couplets
  • prayers
  • curse
  • Mazandaran